‘Ik ben dertien jaar en mijn ouders gaan scheiden. Ik wil graag dat mijn vader alleen het gezag over mij krijgt. Mijn vader wil dat wel en mijn moeder niet. Kan ik dat zelf regelen, ook al ben ik minderjarig?’

Ja, dat kun je de rechter inderdaad verzoeken. De rechter kan namelijk, indien blijkt dat een minderjarige van twaalf jaar of ouder hierop prijs stelt, beslissen dat, kort gezegd, op verzoek van de ouders of één van hen na ontbinding van het huwelijk het gezag niet gezamenlijk door de beide ouders, maar door één van hen zal worden uitgeoefend. De rechter kan je verzoek toewijzen als dat in jouw belang is.

Achtergrond

Sinds 1 januari 1998 geldt het wettelijke uitgangspunt dat na echtscheiding het gezamenlijk gezag blijft voortduren. In een scheidingsprocedure wordt daarom niet meer door de rechter onderzocht of voortzetting van het gezamenlijk ouderlijk gezag in het belang van de minderjarige(n) is. Omdat dit als een bezwaar werd gezien, is er een voorziening in de wet opgenomen zodat in deze zaken het kind zelf de mogelijkheid heeft de rechter te benaderen, omdat hij of zij het niet eens is met het voornemen om het gezamenlijk gezag te laten doorlopen.

Niet alleen tijdens de scheiding

De minderjarige heeft dus de mogelijkheid zelfstandig aan de rechter te laten weten wat zijn of haar mening is over het gezamenlijk gezag. Deze informele rechtsingang kan trouwens ook worden gebruikt na de beëindiging van de echtscheiding. Voor de minderjarige kan het juist van groot belang zijn dat hij of zij aan de hand van de ervaringen na de scheiding kan beoordelen of het noodzakelijk is dat alsnog een beslissing over het gezag wordt genomen, en naar de rechter kan stappen.

bron; www.jurofoon.nl

Dat de verhouding tussen de gescheiden ouders flink onder druk kan komen te staan is niet ondenkbaar. Zeker als de ene ouder een beslissing kan nemen waarvoor de andere ouder moet betalen. Of geldt wie betaalt bepaalt? En wat als een ouder eenzijdig keuzes maakt die bijvoorbeeld voortvloeien uit een levensovertuiging of geloof? Een veelvoud van vragen zijn te bedenken en evenveel aanleiding voor conflict.

Sinds 1 maart 2009 is een ouderschapsplan bij echtscheiding verplicht. Dit is een document waarin ouders afspraken over verzorging, ontwikkeling en opvoeding van de kinderen vastleggen. Hiermee zouden misverstanden en scheve verwachtingen vooraf kunnen worden ondervangen. Een goed ouderschapsplan, inclusief heldere toelichting, is gratis te downloaden via de website van Easy-Echtscheiding, een organisatie gespecialiseerd in scheidingsbemiddeling. Door middel van open en meerkeuzevragen worden alle belangrijke aspecten behandeld.

"Een goed ouderschapsplan zet ouders ertoe aan na te denken over de consequenties van de echtscheiding voor het kind en goede afspraken te maken over de opvoeding," aldus Martijn Sprenger, algemeen directeur van Easy-Echtscheiding. "Bovendien, als zo'n plan ontbreekt, zal de rechter een verzoek tot echtscheiding niet in behandeling nemen. Opstellen zal niet altijd even eenvoudig zijn en soms zelfs confronterend. Onze verwachting is echter dat het ouders zal helpen op één lijn te blijven, en dat komt de opvoeding ten goede. Moeilijke zaken makkelijker maken, daar is het ons om te doen."

Het ouderschapsplan is gratis te downloaden op http://www.easy-echtscheiding.nl/

Bron: via nieuwsbank

Toch is het goed om te proberen conflicten op een positieve manier op te lossen, zegt psycholoog Muriel van Doorn. Want pubers kopiëren de manier van conflictoplossing van hun ouders.

Psycholoog Muriel van Doorn promoveerde onlangs op het onderwerp "hoe lossen ouders en pubers hun conflicten op en wat is het effect daarvan op de jongeren en hoe die op hun beurt weer omgaan met ruzies zowel met hun ouders als met hun beste vriend of vriendin".
De manier waarop ouders ruziën heeft consequenties voor hun kinderen. Ouders hebben daarin een voorbeeldrol. Ze moeten dus beter opletten hoe ze reageren in conflicten met elkaar en met hun kinderen.

Bron: Leeuwarder Courant

Vanaf het eerste begin van de scheiding is het erg belangrijk dat de kinderen buiten de conflicten gehouden worden.

Sommige kinderen voelen zich vaak schuldig aan of de schuldige van de ruzie tussen de ouders en de scheiding (ook als de ouders hier helemaal geen aanleiding toe geven). Belangrijk is om steeds weer aan het kind te vertellen dat vader en moeder gaan scheiden, maar dat dit niet de schuld van het kind is. Ook blijven veel kinderen na de scheiding hopen dat het wel weer goed zal komen. Dit wordt nog versterkt wanneer één van de ouders eigenlijk niet wilde scheiden. Het is dan ook erg belangrijk dat duidelijk wordt benadrukt dat de scheiding echt definitief is. Veel ouders vinden het moeilijk om dit zo cru tegen hun kind te zeggen, omdat ze bang zijn hun kind verdriet te doen. Het kind zal echter meer verdriet hebben door valse hoop. Als het kind weet dat het definitief is, weet het waar het aan toe is en kan het de scheiding gaan verwerken, het een plekje geven en zich richten en instellen op de nieuwe situatie.

Bron: infonu.nl

eX-comm heeft een uniek concept uitgewerkt inzake bemiddeling bij dergelijke communicatieconflicten in de privé-sfeer.

Naast het filteren van sms-berichten en emailberichten, biedt eX-comm de mogelijkheid tot anoniem sms-en en e-mailen.

eX-comm kan een uitkomst bieden aan mannen én vrouwen die in een scheiding liggen en geen normaal contact meer kunnen hebben met hun ex terwijl dat wel nodig is, bijvoorbeeld in verband met de kinderen. Uit ervaring is gebleken hoe enorm dat kan ingrijpen op je dagelijkse leven.

eX-comm gaat dan de communicatie regelen tussen de partners en alleen de feitelijke informatie doorsturen zodat de overbodige kwetsende opmerkingen achterwege blijven.

eX-comm zit dus niet op de stoel van de mediator, wij komen pas in beeld als ook mediation geen optie meer is.

Tevens kan dit gelden voor allerlei moeilijke familierelaties die wel contact met elkaar moeten onderhouden, maar liever niet rechtstreeks meer.

Je eigen lot bepalen maar dan zonder voorbeeld. Want hoe weet je nu hoe je het zou willen en hoe je moet omgaan met een situatie waarvoor je niet hebt gekozen?   

Daarom is er KIES.
KIES staat voor Kinderen In Echtscheiding Situatie.
Het staat ook voor 'KIES voor jezelf'. Bij een echtscheiding moeten kinderen en ouders veel vaker keuzes maken, iets wat juist in deze situatie vaak een onmogelijke opgave blijkt. Kinderen laten kiezen tussen ouders is daarbij de meest onmogelijke opdracht. Dat willen en kunnen kinderen ook niet. Je ouders blijven je ouders en je kinderen blijven je kinderen en dat is voor altijd!

KIES is een preventief en curratief hulpverleningsprogramma speciaal ontwikkeld voor kinderen en ouders die thuis een (echt)scheiding meemaken of meemaakten. KIES draagt zorg voor het voorkomen van zoveel mogelijk gevolgen die kinderen kunnen ondervinden van het meemaken van de scheidng van hun ouders.

• KIES helpt kinderen en hun ouders bij de verwerking en omgang met veranderingen die er door de scheiding zijn.
• KIES geeft professionals in onderwijs en hulpverlening de mogelijkheid om kinderen en hun ouders een betere begeleiding te bieden en tijdig te signaleren waar meer zorg en hulp nodig is.
• Door deelname aan KIES leren kinderen beter om te gaan met hun gevoelens en ervaringen en alle veranderingen in de verschillende situaties waarin zij verkeren door de scheiding.
• Kinderen leren voor hen best mogelijke oplossingen te zoeken en hulp te vragen.
• Kinderen leren beter te communiceren met hun ouders en andere belangrijke personen in hun omgeving.
• Kinderen leren ik-boodschappen te geven.
• Kinderen leren op zichzelf en wanneer ook op de ander te vertrouwen.
• Kinderen en hun ouders leren beter om te gaan met alle zorgen en stress die men bij een scheiding kan ervaren.
• Ouders ontvangen aandacht voor hun kind, ervaren hierdoor steun en ontlasting en ontvangen relevante informatie.
• Ouders kunnen door deelname van hun kind aan KIES leren welke effecten de situatie van scheiding op hun kind kan hebben.
• Ouders leren over de keuzes die ouders maken in omgaan met de scheiding en het bijbehorende mogelijke gedrag van hun kind.
• Kinderen en hun ouders leren en ervaren dat respectvol omgaan zonder oordeel het best kan werken voor alle partijen.

Valkuilen 

Bij echtscheiding ontstaat er vaak een verwijdering tussen kind en niet-verzorgende ouder. Er vindt een zekere onthechting en oudervervreemding plaats. Vaak gebruikt de verzorgende ouder allerlei manieren om die oudervervreemding zo groot mogelijk te maken. Daartoe aangemoedigd kan ook het kind hierin een actieve rol vervullen en men spreekt dan van ouderverstoting. Er ontwikkelt zich dan bij het kind het zogenaamde Ouderverstotingssyndroom: het Parental Alienation Syndrome (PAS). Het PAS-syndroom is de echtscheidingsziekte bij uitstek. Elk kind heeft er in min of meerdere mate last van. Het ouderverstotingsyndroom kan het verdere hele leven van het kind sterk beïnvloeden, maar kan ook in de volgende generatie merkbaar zijn.
PAS is dermate ernstig dat dit in het diagnostisch handboek voor psychische stoornissen (DSM-V) zal worden opgenomen.
Deze aandoening is voor het eerst beschreven voor de Amerikaanse kinderpsychiater, professor Gardner. Veel in informatie over het ouderverstotingssyndroom is te vinden op de Nederlandse PAS pagina

Aanmelding

Ouders kunnen via bureau jeugdzorg en/of na een uitspraak van de rechter bij een omgangshuis terecht. Eventueel kan maatschappelijk werk of een advocaat hierbij behulpzaam zijn.
De kosten worden meestal grotendeels door de provincie betaald.

Evaluatie

Met beide ouders wordt samen of apart een intake gesprek gevoerd. Tijdens de periode van omgangsbegeleiding vinden er evaluatiegesprekken plaats met de beide ouders. Die gesprekken kunnen samen of apart worden gevoerd. Men streeft ernaar om beide ouders rond de tafel te krijgen. Immers, het is de bedoeling dat zij de omgangsregeling later zelfstandig voortzetten.
De werkwijze kan per omgangshuis verschillend zijn.

Adressen omgangshuizen

Omgangshuizen zijn vaak verbonden met een instelling voor jeugdzorg in een bepaalde regio. Voor een het adres van een omgangshuis in jouw buurt en meer informatie zie:  www.scheiding-omgang.nl.

Het zorgmodel© is een hulpmiddel dat de mediator toepast of gebruikt bij de begeleiding van ouders met kinderen die gaan scheiden of gescheiden zijn. Het zorgmodel© maakt het makkelijker om het ouderschap zoals dat tijdens de relatie (veelal vanzelfsprekend) is ontstaan, te herstructureren tot een ouderschap dat aansluit bij de behoeften van de gescheiden ouders en hun kinderen.

OUDER
Het is niet eenvoudig om het uit elkaar gaan als partners los te zien van het samen zijn en blijven van ouders voor het kind of de kinderen.
Toch ligt hier een opdracht voor alle scheidende mensen.

Het kind heeft er niet voor gekozen. Misschien één van de partners ook niet. Een verwijt aan het adres van de andere partner is begrijpelijk. Een verwijt aan de collega-ouder vraagt om hulp.

Niet zo vanzelfsprekend
Ouderschap na scheiding is niet zo vanzelfsprekend dat eenieder die rol direct vervult als de gewoonste zaak van de wereld. Er liggen zeker valkuilen op de loer. Zo zal dagelijks overleg over moeilijke opvoedingssituaties rond pubers niet meer mogelijk zijn. Kinderen zullen de ouders gemakkelijk tegen elkaar kunnen uitspelen. Naarmate de ouders na scheiding minder samen (leren) werken, des te groter kunnen de problemen rond de kinderen op termijn worden. Competitie of strijd tussen ouders dient vermeden te worden. Verschil van inzicht mag er zijn. Bij een goed ouderschap na scheiding hoort ook daarom een volwassen geschillenregeling.

Bemiddelaar
Het zorgmodel© schenkt aandacht aan belangrijke aspecten rond ouderschap na scheiding. Het verdient de voorkeur dat ouders het zorgmodel© in aanwezigheid van een ervaren bemiddelaar doornemen. De begeleiding door de bemiddelaar vergroot de kansen op een doordachte invulling van het ouderschapsmodel. De bemiddelaar kan er ook voor zorgen dat de kinderen op de juiste wijze worden betrokken bij de invulling van het ouderschap na scheiding: de ouders zijn op de eerste plaats verantwoordelijk; zij informeren de kinderen, bij voorkeur gezamenlijk omtrent de wijze waarop de ouderschapsreorganisatie plaatsvindt (de bemiddeling), omtrent de voorgenomen inhoud van dat ouderschap, voorzover van belang voor het kind en, tenslotte, omtrent het resultaat. Doorgaans zal de bemiddelaar in de loop van dat traject ook zelf een of meerdere keren met de kinderen van gedachten wisselen. Zo ontstaat een evenwichtig geheel waarin eenieder aan bod komt. Het eindresultaat komt meestal al werkende als vanzelfsprekend tot stand.

Tenslotte

• aanvaard dat vandaag moeilijk is
• in morgen de toekomst ligt
• het kind recht heeft op ordening
• beide ouders kijken naar het kind en elkaar zien
• die inspanning vrede en rust geeft

De 10 geboden van het kind wiens ouders gaan scheiden:

1. Wees eerlijk, luister goed naar mij en verzwijg niets
2. Verwen mij niet extra, dat vertrouw ik niet
3. Werk mij niet tegen en laat mij mijn eigen keuzes maken
4. Ga niet tever van elkaar wonen
5. Blijf niet bij elkaar om mij, dat juk past mij niet
6. Laat mij vrij om jullie beiden te blijven zien
7. Geef mij een huisdier
8. Maak geen ruzie in mijn bijzijn
9. Denk goed na over de scheiding en ga op één lijn zitten
10. Voor zover het kan wil ik er bij betrokken worden

Een ingrijpende gebeurtenis
Voor alle kinderen is een scheiding een ingrijpende gebeurtenis. Het zal hun leven behoorlijk ontregelen.
Breng de boodschap van de scheiding pas als jij en je ex-partner alles zelf duidelijk in kaart hebben en breng het als een voldongen feit, zodat het voor het kind duidelijk is dat hij/zij geen invloed meer op het besluit kan uitoefenen. Vertel bij voorkeur samen over de scheiding.

Wees eerlijk tegenover je kind
Jullie gaan weliswaar uit elkaar, maar je geeft hiermee wel de boodschap af dat jullie wel samen ouders van je kind blijven. Leg je kind duidelijk en eerlijk uit hoe alles voortaan geregeld zal zijn, waar, wanneer en bij wie het gaat wonen en heb alle aandacht voor de meest praktische zaken. Zaken als bv school, vriendjes maar ook speelgoed zijn het houvast van je kind en zijn van groot belang in zijn leven. En houd je aan zaken die je toezegt en beloofd.

Geef je kind de ruimte voor zijn emoties
Geef je kind de ruimte voor zijn emoties die de scheiding oproept. Het kan boos maar ook verdrietig zijn en soms zelfs opgelucht als er sprake was van veel geruzie tussen jou en je partner. Niet alleen jouw leven verandert drastisch na de scheiding, ook dat van je kind. Het zal zijn weg moeten vinden in de nieuwe situatie maar ook in de relatie tot iedereen die bij de scheiding betrokken is.

Familie is belangrijk!
Laat het contact met opa en oma en andere belangrijke familieleden bestaan. Dwing je kind niet om ook van hen te scheiden!